Pasożyty psów i kotów problem nie tylko weterynaryjny

pasozyty-psow-i-kotow-fot-materialy-promocyjne

Z żadną inną grupą zwierząt, poza blisko z nami spokrewnionymi naczelnymi, nie mamy tylu wspólnych pasożytów. Dlatego należy pamiętać, że regularne badanie parazytologiczne psów i kotów, jak również stosowaniem profilaktyki przeciwpasożytniczej to dbanie nie tylko o zdrowie zwierząt, ale także, a może nawet przede wszystkim, o nasze własne.

Artykuł sponsorowany


Współżycie dwóch organizmów w biologii nigdy nie jest dziełem przypadku. Nasi przodkowie dzięki oswojeniu psów zyskali ochronę przed drapieżnikami, oraz pomoc przy polowaniu na duże, roślinożerne ssaki. Obecność kotów przez długi czas chroniła domostwa i magazyny żywności przed gryzoniami. Dziś rola obu gatunków jest zupełnie inna, jednak wciąż ich obecność jest dla nas niezmiernie ważna.

Bliski kontakt ze zwierzętami to nie tylko korzyści, to także ryzyko związane z chorobami odzwierzęcymi czyli tzw. zoonozami, do których zaliczyć można miedzy innymi inwazje pasożytnicze. Pasożyty to organizmy żyjące kosztem swoich żywicieli, którymi mogą być zarówno zwierzęta jak i ludzie. Większość pasożytów w trakcie ewolucji dostosowało się do jednego gatunku żywiciela lub kilku gatunków żywicieli blisko z sobą spokrewnionych, stając się w ten sposób tzw. pasożytami swoistymi. Taki układ pasożyt–żywiciel można porównać do układu klucz–zamek. Ścisłe dopasowanie sprawia, że większość pasożytów zwierząt nie stanowi zagrożenia dla zdrowia człowieka, jednak w pewnych okolicznościach bariery gatunkowe mogą zostać przekroczone. Jednym z kluczowych czynników umożliwiających patogenom adaptację do nowych organizmów jest odpowiednio długie i bliskie współżycie dwóch gatunków. Takie relacje łączą nas z psami, które ze wszystkich zwierząt hodowlanych towarzyszą nam najdłużej.

Znaleziska archeologiczne wskazują na psy jako pierwsze zwierzęta, które udało się trwale oswoić człowiekowi. Fakt ten miał miejsce około 15 000 lat temu. O wiele dłużej zajęło nam oswojenie dzikich kotowatych. Pojawienie się kota domowego w pobliżu siedlisk ludzkich stwierdzono po raz pierwszy na terenie północno–wschodniej Afryki. Naukowcy nie są jednomyślni, kiedy kot stał się zwierzęciem towarzyszącym.  Szacuje się, że mogło to nastąpić pomiędzy 7500 - 4000 lat p.n.e. Domestykacja i selekcja hodowlana wywarły istotne piętno na budowie anatomicznej oraz zachowaniach behawioralnych zwierząt towarzyszących. Wraz ze zmianami żywicieli ewolucji ulegały także ich pasożyty. Długotrwała i bliska koegzystencja ludzi z psami oraz kotami, umożliwiła adaptację części pasożytów typowych dla zwierząt mięsożernych do organizmu człowieka, stając się realnym zagrożeniem dla naszego zdrowia.

Autor: Dr n. wet. Klaudiusz Szczepaniak

Więcej informacji na